กรณียเมตตสูตร Karaniyamettasutta ตำนาน

กรณียเมตตสูตร   Karaniyamettasutta

==============

2. ตำนาน

==============

มีเรื่องเล่าว่า ครั้งพุทธกาลเมื่อพระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่นั้น มีภิกษุหมู่หนึ่งประมาณ 500 รูป รับบทเรียนพระกรรมฐานในสำนักของพระพุทธเจ้า แล้วทูลลาไปเจริญสมณธรรมในปัจจันตชนบทแห่งหนึ่ง ได้เข้าไปพักอยู่ในป่าใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งในป่าใหญ่แห่งนั้นมีรุกขเทวดา(เทวดาสถิตอยู่บนต้นไม้) สิงอยู่

พอพระเหล่านั้นเข้าพักเพื่อบำเพ็ญสมณธรรม พวกเทวดาก็ต้องหนีไปอยู่ที่อื่น เพราะพระเป็นผู้ทรงศีลพวกเทวดก็ได้รับความรับบากมาก ต่างก็บ่นกันต่างๆนานา แต่เดิมก็คิดว่าพระคงจะมาพักสักแค่ 2-3 คืน แต่นี่พระจะอยู่เจริญสมณธรรมซึ่งจะสิ้นสุดเมื่อไรก็ไม่รู้

พวกเทวดาต้องการให้พวกพระหนีออกไปจากป่านั้นเสีย จึงได้แสดงอาการการหลอกหลอนต่างๆ เป็นต้นว่าส่งเสียงโหยหวนน่าหวาดเสียว ให้เกิดอาการไอ อาการจาม เป็นต้น

เมื่อพระได้ประสบกับสิ่งอันน่าหวาดกลัวเช่นนั้นจึงไม่เป็นอันปฏิบัติสมณธรรม จึงชวนกันเดินทางกลับไปเฝ้าพระพุทธเจ้า และได้กราบทูลถึงสิ่งที่พวกตนได้ประบกันมาในป่าใหญ่

พระพุทธองค์ได้ทรงแนะนำให้ภิกษุเหล่านั้นเจริญเมตตา คือ สวดกรณียเมตตสูตรแล้วส่งะระเหล่านั้นกลับไปอีก  คราวนี้เมื่อไปถึงพระเหล่านั้นก็ได้เจริญกรณียเมตตสูตร

เมื่อพวกเทวดาได้ฟังพระสูตรนี้แล้วเกิดเมตตาจิต แทนที่จะสร้างความหวาดเสียวให้บังเกิดขึ้นแก่พระเหล่านั้น กลับช่วยกันขวนขวายเพื่อความสุขและสัปปายะของพระภิกษุเหล่านั้น พระภิกษุพวกนั้นเมื่อได้สิ่งสัปปายะแล้วก็เจริญสมณธรรมจนได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ทั่วกัน

เพราะเรื่องนี้เองเป็นเหตุ จึงมีธรรมเนียมว่า เมื่อเดินทางงผ่านศาลเจ้าหรือศาลเทพารักษ์ หรือต้นไม้ต้นใหญ่มากหรือที่เรียกวา”ไม้วันบดี”ที่มีประชาชนนับถือบูชา คนทั้งหลายต้องทำความเคารพด้วยวิธีการบไหว้

แต่ถ้าเป็นพระภิกษุก็ต้องทำสามีจิกรรมด้วยการเจริญเมตตา คือ สวดกรณียเมตตสูตร แม้คฤหัสถ์จะเจริญเมตตาด้วยการสวดกรณียเมตตสูตรด้วยก็ยิ่งดี และยังถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติอยู่จนถึงบัดนี้ บทกรณียเมตตสูตรนี้ อาจเรียกว่ามนต์ขับผีด้วยก็ได้